|
|
|
|
Helios De Zonnegod Helios is de zoon van Hyperion. Evenals zijn vader is ook hij een Titan. Helios trekt elke dag in zijn met vier vuurspugende paarden bespannen wagen langs de hemel van oost naar west, tot hij bij zonsondergang neerdaalt in de Oceaan die de wereld, aldus de Oude Grieken, omgeeft. De schitterende wagen van goud, zilver en edelstenen was door de God Hephaistos gemaakt. Denk hierbij eens aan de Zonnebark van de Zonnegod Ra en De Reis van de Zon door de Onderwereld. Vanuit zijn wagen, hoog in de hemel, hoorde en zag Helios alles wat er op de aarde beneden hem gebeurde. In de tijd van de Oude Grieken werden eden daarom ook altijd bij Helios gezworen, zoals bijvoorbeeld de eed van Jason aan Medea, dat hij haar als echtgenote mee terug zou nemen naar Griekenland, in zijn verhalen over het Gulden Vlies. Andere Goden profiteerden wel eens van Helios' kennis. Demeter, bijvoorbeeld, toen haar dochter was ontvoerd door Hades (zie De Ontvoering van Persephone). Ook Hephaistos werd geholpen door de allesziende Helios toen zijn echtgenote Aphrodite ontrouw was en stiekem een relatie onderhield met de Oorlogsgod Ares. Aphrodite nam het Helios zeer kwalijk dat hij haar wettige echtgenoot op de hoogte had gesteld van haar ontrouw en ze liet de Zonnegod hevig verliefd worden op de sterfelijke Perzische prinses Leucothoë. Op een nacht bezocht Helios, in de gedaante van Leucothoës moeder, de prinses terwijl ze aan het spinnen was. Hij maakte zich aan haar bekend en ze bedreven de liefde. Helios had echter nog een andere aanbidder. De Oceanide Clytië was smoorverliefd op hem en in haar jaloerse bui stelde ze Leucothoës vader op de hoogte van het geheime bezoekje van Helios. Leucothoës vader begroef daarop zijn dochter levend, wat ze ondanks Helios' pogingen om haar nog te redden door haar met zonnestralen te beschijnen en met de Goddelijke Nectar te besprenkelen, niet overleefde. Haar lichaam vervluchtigde en op haar graf ontkiemde een wierookstruik. Clythië, de jaloerze Nimf, kwijnde weg van nijd en liefdesverdriet. Ze veranderde in een zonnebloem, de plant die haar gezicht steeds naar de zon keert. Ondanks het verlies van deze twee vrouwen was Helios niet alleen. Zijn vrouw, de Zeenimf Perse, schonk hem vele kinderen, waaronder Parsiphaë, de echtgenote van de Kretenzische koning Minos, de tovenares Circe en een zoon, genaamd Phaëthon. Het Mythe over Phaëthon is een triest verhaal. De jongeman kwam op een dag naar het paleis van Helios, omdat hij zeker wilde weten of hij werkelijk zijn zoon was. Nadat dit was bevestigd, kreeg Phaëthon het voor elkaar dat hij een ritje met de Zonnewagen mocht maken. Maar de paarden Pyroïs, Eoüs, Aethon en Phlegon bleken moeilijker te mennen dan de jongeman had verwacht en de wagen vloog veel te laag, waardoor delen van de aarde verschroeiden en in vlammen uitbarstten. Zeus zag zich genoodzaakt in te grijpen en met een bliksemschicht doodde hij de arme wagenmenner. In de strijd tussen de Giganten en de Olympische Goden beveelt Zeus Helios en zijn zusters Eos, de Godin van de Dageraad, en Selene, de Maangodin, dat ze hun licht doven, zodat hij in het duister op zoek kan gaan naar het kruid dat Gaia had laten opschieten om de Giganten onsterfelijk te maken. Helios gaf de grote jager Orion zijn gezichtsvermogen terug, nadat koning Oenopion zijn ogen had uitgestoken. De Zonnegod wordt ook nog een keer genoemd in de verhalen over Odysseus. De schim van de ziener Tiresias drukt de held op het hart dat hij de runderen van Helios, die zich bevinden op het eiland Thrinacia, met rust moet laten. Helios werd vooral op het Griekse eiland Rhodos veel vereerd. In het jaar 290 voor Christus verrees er in de haven van de stad Lindos een tweeënveertig meter hoog beeld van Helios. Het beeld staat bekend als de Colossus van Rhodos en behoort tot één van de zeven wereldwonderen. Het reusachtige beeld domineerde helaas niet zo lang de haven. In 226 voor Christus, slechts 64 jaar later, viel het door een aardbeving in zee. |
|
|
© 2004 - 2009 Temple of the
Ancient Gods | Marissa Kollenstart aka ~*~Wings of Death~*~ |
Art © Marissa Kollenstart | Lay out ©
Telenn Art
|