| |
|
|
| |
|
|
| |
|
Griekse Mythen
De Ontvoering van Persephone |
Demeter, Godin van het graan en de landbouw, had slechts één dochter, de prachtige Persephone.
Op een dag in Sicilië in het bos, toen de mooie jonge vrouw met haar vriendinnen bloemen aan het plukken was, verscheen de sinistere God van de onderwereld plotseling in zijn wagen bespannen met zwarte paarden en ontvoerde haar naar zijn domein.
Zoals de dichter Ovidius het uitdrukte:
"Als Proserpina (Persephone's Latijnse naam) zich daar vermaakt en blanke lelies of viooltjes plukt en die met meisjesijver in haar rokken en mandjes verzamelt - met vriendinnen doet zij wie het meest vergaart -, wordt ze, haast in één tel, ontdekt, begeerd, geschaakt door Hades! Zo snel kan liefde gaan. Het goddelijke meisje, doodsbenauwd, roept huilend naar haar moeder, naar vriendinnen; naar haar moeder het meest. Zich aan haar kleren rukkend bij de bovenrand verliest zij de gepulkte bloemen uit de losse plooien en wat een eenvoud blijkt er dan te schuilen in de jeugd, want dit verlies bezorgt het meisje des te meer verdriet."
- Metamorphosen, V, reg. 391-401
Demeter was gebroken van verdriet door het verlies van haar geliefde dochter. Ze zwierf over de aarde op zoek naar Persephone. Negen dagen lang reisde ze zonder te eten of te slapen. Op de tiende dag ontmoette ze de Zonnegod Helius die haar vertelde waar haar dochter was. Zeus had zijn broer Hades een bruid beloofd. Hij had de sombere Doodsgod toestemming gegeven om met de beeldschone Persephone te trouwen. Ontzet door deze daad van de Oppergod verliet Demeter de Olympus, de woonplaats van de Goden, om vermomd als de oude vrouw Doso tussen de stervelingen op de aarde rond te zwerven.
Toen ze in Eleusis aankwam haalden de dochters van koning Celeus hun vader over om de oude vrouw in huis te nemen. Demeter, als Doso, kwam in dienst van koningin Metaneire. Zodra de koningin de vermomde Godin zag, herkende ze haar ware aard en vroeg ze de oude vrouw te gaan zitten om te eten en te drinken. Demeter, nog steeds rouwend om haar verloren dochter, weigerde echter en bleef zwijgend staan, totdat de slavin Jamba haar aan het lachen maakte door haar rok op te hijsen.
Tegenwoordig herdenken we dat nog steeds in de term jambische poëzie; poëzie die vaak komisch en satirisch is.
In de Egyptische Mythologie wordt God Re op dezelfde manier aan het lachen gemaakt door zijn dochter Hathor als hij overspoeld is door emoties in De Strijd tussen Horus en Seth.
Demeter bleef, nog steeds vermomd als de oude Doso, in het paleis om de kleine prins Demophon te verzorgen. Ze wilde het kind onsterfelijk maken en gaf hem daarom het godenvoedsel ambrozijn en legde hem elke avond in het vuur. Ze deed dit stiekem, maar op een nacht betrapte Metaneira haar. Toen Metaneire een afschuwelijke kreet slaakte, haalde Demeter het kind uit het vuur. "Maar nu zal het nooit onsterfelijk worden!", zei ze boos. Demeter liet haar vermomming varen en verliet het paleis, maar niet nadat ze riten had ingesteld ter ere van haar.
Deze riten staan bekend als de Mysteriën van Eleusis.
Omdat de Landbouwgodin nog steeds in rouw was, weigerde ze het graan of andere gewassen te laten groeien. Onder de mensheid ontstond hongernood en daarom kwam Zeus uiteindelijk tussenbeide. Hij luisterde naar de wens van Demeter en gaf Persephone toestemming om terug te keren naar het land van de levenden, als ze tenminste niets had gegeten in het land van de doden. Maar de slimme Hades had haar enkele granaatappelpitten laten eten als symbool van hun huwelijk. Zeus bedacht een oplossing en besliste dat Persephone tweederde van het jaar bij haar moeder mocht doorbrengen, de rest van het jaar (sommigen zeggen dat deze periode 4 - 6 maanden is) moest ze terugkeren naar de onderwereld om bij haar man te zijn.
En nog steeds sterft elk jaar het gewas als Demeter rouwt om het verlies van haar dochter als zij terug moet keren naar het land van de doden. We noemen deze rouwperiode winter. |
| Terug Omhoog |
|
|
| |
|
|
|
|